Verslag 15.10.07 vanuit New Delhi

Op dit moment worden de kinderen goed verzorgd, dat is een grote zorg minder. Maar er hangt onrust. Natuurlijk want ze knopen hier alle eindjes aan elkaar, om de kinderen te helpen in hun eerste levensbehoeftes.

Er zijn nog een hoop dingen die uitgezocht moeten worden:

De juiste betrouwbare contactpersonen vinden. Nu ben ik elke dag aan het werk voor het project in Hotel Prince Polonia (ligt dicht bij de Ashram en voelt hier goed). Informatie uitzoeken op internet, brieven schrijven, projectbudget aanpassingen, website update, contacten leggen met Nederland en India.

De hoteleigenaar hier kent de Swami van de Ashram goed en helpt ook mee waar hij kan. Hij zelf is van Stichting Sewa Bharti en weet veel van verschillende projecten. Hij spreekt gelukkig wel engels. Er moet nog voor geldinzameling gezorgd worden en hoe de financiële kant het beste te gaan benutten.

Genoeg te doen dus! Het koste wel wat tijd om hier mijn draai te vinden in het drukke Delhi. Ik hoop ook nog wat andere delen van India te kunnen zien. Het is een intensief land, elke wandeling, op elk moment van de dag, maar echt geweldig dat ik hier mag zijn!

In de Ashram(waar ik deze 6 maanden woon) zijn ze ook erg vriendelijk en wil straks ook wat meer tijd met hun allemaal doorbrengen. Om ook de cultuur wat beter te begrijpen….en hun verhalen te horen in wie ze zijn.

Er wonen nog 7 kinderen in de Ashram zelf(ander project), die daar opgevangen worden en elke dag naar school gaan. Elke dag kom ik ze wel springend tegen of ze zitten s’avonds in de tempel gezellig mee te zingen met de muziek, of te bidden voor de goden. Dan proberen we wat te kletsen in Hindi of Engels of kijken plaatjes uit mijn boeken. Ik kan ook wel mee eten, maar moet voorzichtig zijn met Indiaas water en het voedsel. Ook daar moet ik nog mijn draai in vinden. Maar het Indiase eten is heerlijk.

Ik hoop dat het allemaal lukt om het project te doen slagen! En bedankt voor de enthousiasme voor het project!

Mascha